SCHRIJVERSEILAND

‘Een interessante plot. Let wel op het perspectief’, schreef hij naast de foto waarop een donkere krullenbol prijkte.
‘Je hebt gevoel voor taal, je mag wel iets minder overdadig zijn met bijvoeglijke naamwoorden’, plaatste hij naast een rood pagekopje.
Een ‘wauw, wat een verassende wending aan het eind’, viel het blonde paardenstaartje ten deel.
‘Met jouw looks is dit vast waargebeurd’, noteerde hij bij het pikante verhaal van de geblondeerde knot.

Hernieuwde energie blies door de schrijfsite. Tot zijn komst werd deze enkel bezocht door vrouwen. Zij sneerden over taal- en spelfouten en plaatsten vervolgens hartjes om te benadrukken dat ze het oh zo gezellig hadden. Eindelijk kwam er heuse feedback, nog wel gegeven door Bink wiens profielfoto met de gespierde wielerbenen smaakte naar meer.

Gaandeweg werden de chats persoonlijker.
‘Ik woon alleen en schrijf het liefst met mijn kat Milou op schoot’, vertelde Krullenbol.
‘Ik schrijf aan de eettafel, nadat mijn vriend en ik uit elkaar gingen, verhuisde ik naar een piepklein appartement’, bekende Paardenstaartje. Pagekopje ontweek de vraag met ‘overal en nergens’.
‘Waar schrijf jij het liefst, Bink?’ vroeg Knot.
‘Op mijn veranda met uitzicht op de oceaan.’ Hij stuurde foto’s van het exotische eiland waar hij zich na de dood van zijn vrouw terugtrok. De foto’s charmeerden en het verhaal over zijn overleden vrouw ontroerde.
De slopende ziekte waaraan zij leed, zijn zorgen voor haar en het verdriet waarmee hij zijn liefste uiteindelijk moest laten gaan. Alle vier kregen ze een brok in de keel en hun harten werden week.
Hij nodigde ze uit om tussen de palmen en orchideeën in zijn paradijs samen de pen ter hand te nemen.
Zonder nadenken pakten ze hun koffers in.

Zijn eiland was nog hemelser dan ze verwachtten en Bink zelf overtrof al hun dromen.
Het was bijna te mooi om waar te zijn en met hun foto’s en berichten riepen ze op de schrijfsite zoveel afgunst op dat er geen hartjes meer verschenen bij hun verhalen.
‘Wat maken jullie je toch druk om die site,’ zei Bink. ‘Neem een voorbeeld aan mij, ga weer met de hand schrijven.’ Hij gaf ze allemaal een notitieblok en legde een handvol pennen op tafel.

Aan het einde van de week was op het eerste gezicht de sfeer ontspannen alsof ze gewend zijn om met elkaar vakantie te vieren, de sfeer kreeg echter iets geladens wanneer het om de aandacht van Bink ging.
Al sprak niemand de vraag uit, hij wist dondersgoed dat de vrouwen zich afvroegen aan wie van hen hij de voorkeur gaf. Zijn ogen dwaalden over de schrijfsters aan de verandatafel, alle vier druk hun verhaaltjes aan het papier toevertrouwend. ‘Weten jullie dat polygamie op dit eiland gebruikelijk is?’
‘Bedoel, je …?’ Met een ruk keek Krullenbol van haar blok naar Bink.
‘Zijn hier harems?’ Een roze blos kleurde de wangen van Paardenstaartje, Pagekopje schoot in de lach.
‘Zie jij jezelf soms als een schrijversvariant van Anton Heyboer?’ Knot trok haar wenkbrauwen op.
‘Anton wie?’
‘Heyboer, dat was een kunstschilder. Hij maakte vooral ophef omdat hij met zijn vier bruiden samenwoonde in een commune,’ antwoordde Knot.
Bink grijnsde van oor tot oor. ‘Zo’n slecht idee is dat niet. Vanochtend vroegen ze in het dorp of ze een ceremonie op het strand moesten organiseren voor ons.’
‘We zijn hier alleen een paar weken op vakantie.’
‘Juist reden temeer om je onder te dompelen in de lokale gebruiken.’

Twee dagen later was de traditionele huwelijksvoltrekking op het strand een sprookje, de geur van de nacht bedwelmend en de huwelijksconsummatie… oh lala; zelfs Knot met haar gewaagde pikante verhalen durfde er geen woorden aan te geven.

De weken regen zich aaneen. Het leek een verhaal uit Duizend-en-een-nacht en hoe meer hun vertrek naderde, hoe intenser ze zich aan elkaar overgaven.
Tot hen het bericht bereikte dat een gevaarlijk virus de wereld in zijn greep had en hun vlucht naar huis werd geannuleerd.
Het eiland ging op slot.

‘Wat nu?’ Krullenbol sloeg een hand voor haar mond.
‘Ik moet volgende week weer werken.’
‘Ze kunnen ons toch niet laten zitten?’
Iets van paniek klonk door in de stemmen van Paardenstaartje en Pagekopje.
‘Dat is misschien beter dan teruggaan. Moet je zien.’ Knot draaide haar laptop naar hen toe.
Met open mond keken ze naar beelden van chaos in ziekenhuizen, legerauto’s vol lijkkisten om overvolle mortuaria te ontlasten en regeringsleiders die de mensen in het land verboden hun huis uit te gaan.
‘Dit is afschuwelijk.’
‘Wat een ramp.’
‘Hier zijn we veilig.’
Toch?’
Verlangen naar een geruststellend antwoord lag in hun stemmen.
‘Natuurlijk zijn jullie hier veilig.’
Bink nam zijn vrouwen een voor een in zijn armen.

Afgesneden van de rest van de mensheid bleef hun eiland vrij van de dodelijke ramp die de wereld overspoelde. Ze verbraken de verbinding met internet en leefden het leven volgens de eeuwenlange gebruiken van het eiland.
Ieder begonnen ze aan de langgekoesterde droom een boek te schrijven. Krullenbol zette de lijnen neer van een roman in de traditie van Lucinda Riley, Paardenstaartje probeerde de regels van een Bouquetromannetje uit en Pagekopje die van een sciencefiction verhaal.
De ambitieuze Knot waagde zich aan een literaire erotische roman.

‘Wat is het genre van jouw boek eigenlijk, Bink?’
‘Thriller, waargebeurd.’ Zijn ogen glinsterden als was hij een vos die zich opmaakte een kippenhok te betreden, het puntje van zijn tong gleed langs zijn bovenlip.
‘Aan je gezicht te zien wordt het heel spannend.’
‘Welk waargebeurd verhaal?’
‘Wat is de titel?’
‘Ga je het ons voorlezen?’
Verwachtingsvol keken acht ogen hem aan.
‘Misschien, maak eerst jullie eigen verhaal af.’
Ze bogen zich over hun blok.
Bink pakte zijn zakmes en maakte een sneetje in zijn duim, een bloeddruppel viel op het tafelblad. Hij doopte er de punt van een ouderwetse kroontjespen in.
Op een maagdelijk vel papier schreef hij met sierlijke krullen: “De teloorgang van vier bruiden op een polygaam eiland”.

*
Uit: “Verlangen en nog meer zondagverhalen“.

—-

Wil je geen zondagverhaal missen? Geef dan je emailadres door via het formulier op mijn homepage en ontvang iedere zondagochtend de link naar het nieuwste verhaal.

Fijn als je wilt liken en/of delen.

4 reacties

  1. Jenny op 3 april 2022 om 13:44

    Wat zo gemoedelijk begon……veranderde snel.
    Ja, zo zou het kunnen gaan.
    Hoop het nooit mee te maken, maar ….gelukkig is mijn schrijfkunst ook niet zo groot.

    Fijne zondag allemaal.

    • Marceline de Waard op 3 april 2022 om 17:46

      Of het nu alleen met schrijfkunst heeft te maken? 😉 Dank voor je leuke reactie, Jenny!

  2. Bep op 3 april 2022 om 22:38

    Een ongedwongen begin van de vakantie veranderd in een noodgedwongen verblijf op het eiland, hoe gaat dit aflopen?

    Fijne week Marceline

    • Marceline de Waard op 4 april 2022 om 22:00

      Dank je wel, Bep 🙂

Laat een reactie achter