OVER TERUGKEER GESPROKEN

Deze week draaide voor mij alles om Terugkeer, mijn eerste novelle en tevens mijn vierde boek.

Drukproef
Tijdrovend vooral was de drukproefcontrole. Alles nog een keer hardop voorlezen om de laatste foutjes eruit te halen. Vergeten aanhalingsteken en punten, niet geschrapte woorden en verkeerde vervoegingen. Voordat het manuscript in de opmaak gaat, gaan daar een aantal redactieronden aan vooraf. Naast het oplossen van type- en taalfouten leidt dat soms tot het veranderen van zinnen, en ja: dan glipt er nog wel eens een foutje in. En ook het verhelpen van de zogenaamde weduwen en wezen – ofwel het wegwerken van los bungelende woorden en zinsdelen – in het opmaakprogramma, brengt het risico van een spel- of typefout mee. Een saai en tijdrovend klusje, maar zeg zelf: niets zo storend als fouten in een boek die je afleiden van het verhaal.

Cover
Leuker was de onthulling van de cover met dit filmpje van de uitgever. Ook spannend. Niet alleen door de vraag of de afbeelding mijn lezers aanspreekt. Wat zou de maker van de foto ervan vinden? Zoals je wellicht nog weet, heb ik in een Schotland-groep gevraagd of iemand een foto voor de cover van dit boek beschikbaar wilde stellen. Ik kreeg spontaan een aantal zeer fraaie foto’s en koos uiteindelijk voor een verwaarloosde cottage op het Hebrideneiland Lewis, gemaakt door Johan Verelst. De vormgever ging ermee aan de slag en zorgde ondermeer voor een spannende lucht. Bij mij viel het zeer in de smaak, maar wat zou de fotograaf ervan vinden? Vlak voor de onthulling zond ik het hem toe. Zijn antwoord kwam snel en gelukkig vond hij het erg mooi geworden: “Ik ben zeer blij met de cover. Beetje fier ook om mijn foto zo te zien.”

Flaptekst ‘Terugkeer – een Schotse eilandnovelle’
Leuk, denk je nu misschien, maar waar gaat deze novelle over? De flaptekst zegt het als volgt:
De ferry komt achter de landtong vandaan en vaart langzaam de haven in. Zodra het schip is aangemeerd, gaat de klep open. Veertig jaar valt weg. Bevrijding, verwachting en de overtuiging dat hij nooit terug zou keren rolt hem tegemoet.
Het gevoel uit die tijd brengt zijn verdoofde binnenste tot leven en laat de wond van het verlies opnieuw schrijnen.

Getekend door het leven keert Dough terug naar het eiland waarvan hij als jongeman bezwoer dat hij er nooit meer een voet op zou zetten. Zijn vader ligt op sterven, tijd om zijn plek als Laird van de Hebridensmaragd over te nemen. De gevoelens van de eilanders zijn gemengd: houden zijn woorden daadwerkelijk een betere toekomst voor het eiland in?

Trots ben ik op de quote van de auteur Margareth Hillebrandt die met haar toestemming ook op de achterflap prijkt:
“Je voelt de wind bijna over je wangen strijken en proeft de zilte lucht van de zee als Marceline verhaalt over de kusten van Ierland of Schotland.”

Lancering
Vanaf nu tel ik af tot de feestelijk lancering op zondagmiddag 31 oktober. Meer dan feestelijk zelfs, want nu er meer mogelijk is, is het dit keer wél live in Schiedam. Omdat ik vorig jaar de lancering van mijn debuutroman noodgedwongen moest afzeggen, voelt dit nu als dubbel vieren. Wil je erbij zijn? Stuur dan een mail naar marceline.dewaard@gmail.com en je ontvangt zsm een uitnodiging.

Wil je geen zondagverhaal missen? Geef dan je emailadres door via het formulier op mijn homepage en ontvang iedere zondagochtend de link naar het nieuwste verhaal.

Fijn als je wilt liken en/of delen.

4 reacties

  1. Ben op 26 september 2021 om 11:00

    Wow, daar komt veel bij kijken. Dan denk je dat je het boek hebt geschreven en dan dit allemaal nog moeten doen. Tegelijk ook mooi natuurlijk om er zo bij betrokken te zijn. En inderdaad een mooie cover!

    • Marceline de Waard op 27 september 2021 om 19:16

      Dat is ook zo. Fijn dat ook jij de cover mooi vindt.

  2. Louise Jonkman op 3 oktober 2021 om 16:06

    Terugkeer

    Draag herinneringen in mij mee aan Ierland, terwijl ik er nog nooit in dit leven ben geweest.
    Als ik beelden van Schotland zie voel ik heimwee …
    En jij Marceline voerde mij door jouw verhalen mee naar rotsen en kliffen, woeste golven en stugge eilanders. Ademloos gelezen en altijd het verlangen naar een nieuwe zondag met het vervolg.
    En dan nu een lancering van het boek met een prachtige cover.
    Gefeliciteerd met de geboorte!

    • Marceline de Waard op 3 oktober 2021 om 18:59

      Dank je wel, Louise: hoe mooi heb je jouw beleving omschreven. Ik ben blij met jouw felicitaties!

Laat een reactie achter