ONTSNAPT

‘Verdomme.’ Ik rijd de file in en sla met mijn hand op het stuur. Vier uur. Als een van ons er niet zou zijn, was er iets fout gegaan en zou de ander vertrekken. Ik kijk op mijn horloge. Negentien over drie, ik kan het nog halen. Ik adem diep in en tel tot tien. De spanning van de afgelopen dag ebt weg. Ik lach naar mijzelf in het binnenspiegel en vrolijk knipoog ik terug. De file lost op en ik druk het gaspedaal in. De nieuwe Audi Quattro rijdt als een zonnetje.

Ik ren het parkje in. Het is net vier uur geweest, behalve een man met hond, is er niemand te zien. Ik zoek steun bij een boom om niet te vallen. Voetstappen naderen. Jessica.
Grote donkere ogen in een wit gezicht, verschrikt en Fragiel. Mijn reddersinstinct ontwaakt.
‘Is dat alles?’ Ik neem de tas met het logo van ‘Boutique Temptress’ van haar over.
‘Ik heb alleen de kleding en make-up meegenomen die ik vanochtend kocht. Een nieuwe identiteit.’ Een klein glimlachje fleurt haar bleke gezicht op.
‘Kom.’ Ik sla mijn arm om haar schouders. Iets zwaars in de tas tikt tegen mijn been. Wat zal ze hebben gekocht?
In de auto trekt ze de kraag van haar jas om haar hals en sluit haar ogen.
Ik zet de radio zachtjes aan en kijk naar de zwarte waaiertjes die haar wangen nog witter kleuren. Mijn hart smelt. Bijna.

Ik zet de richtingaanwijzer aan.
‘Zijn we er al?’
‘Lekker geslapen?’ Ik glimlach opzij en richt mijn aandacht weer op de weg. ‘Ik dacht te stoppen bij dat benzinestation. Even wat drinken en eten en misschien wil je ook wel naar de wc.’
‘Nee.’ Haar stem klinkt hard. ‘Een benzinestation heeft camera’s.’
Ik haal mijn schouders op. ‘Deze auto is echt niet tot ons te herleiden.’
‘Nee, alsjeblieft.’ Haar stem sterft weg. Ik negeer mijn hongergevoel en rijd het benzinestation voorbij.

Het is bijna middernacht en ik parkeer de auto op een dorpsplein voor een wit gebouw waar ‘Auberge du Moulin’ op staat. Jessica geeuwt en rekt zich uit.
‘We zijn er.’ Ik stap uit, loop om de auto heen en doe het portier voor haar open. Het is fris en ze trekt de kraag van haar jas dicht tegen haar hals. Ik pak onze spullen uit de kofferbak en we lopen het hotel binnen.
‘Bonjour madame et monsieur Monné. Heeft u een goede reis gehad?’ De receptionist draait zich om naar het bord en pakt er een sleutel af. Hij kijkt naar Jessica, geeft mij een knipoog en legt de sleutel neer. ‘De bruidssuite en zoals gevraagd staat er een fles Dom Pérignon klaar.’ Hij legt een formulier met een pen voor mij neer. ‘Als u dit nog even in wilt vullen.’

Ik sluit de deur van onze suite. Jessica staat in het midden van de kamer.
‘Leuk.’ Ze schopt haar pumps uit.
Ik heb geen oog voor onze omgeving, ik zie alleen maar haar. In een paar passen ben ik bij haar en sla mijn armen om haar heen. Mijn mond vindt de hare.
Ze duwt mij weg. ‘Nog niet, ik wil eerst douchen.’
‘Jessica, alsjeblieft. We wachten al zo lang.’
‘Ik wil dat het perfect is.’ Ze pakt de kartonnen tas en zet hem op bed. Ze haalt er een toilettasje en een handvol kant uit.
Ik stel mij voor hoe het haar zal staan en geilheid neemt bezit van mijn lijf. Ze legt haar spullen in de badkamer en gaat met haar rug naar mij toe staan.
Ze doet haar jas uit, gooit hem in een hoek en tilt haar donkere lokken op. ‘Wil jij mijn rits openmaken?’
‘Natuurlijk.’ Mijn handen glijden langs haar nauwsluitende jurk omhoog en twijfelen even op haar schouders. Dan trek ik de rits naar beneden en mijn handen glippen bij haar middel naar binnen.
Ze stapt naar voren. ‘Straks.’ De jurk glijdt van haar schouders en ze loopt naar de badkamer. Haar wiegende billen zijn als twee paarlen heuvels tussen het driehoekje van haar string en haar kousen. Mijn handen ballen samen, nog even.

Het geruis van de douche brengt mij in beweging. Ik pak haar jurk van de grond en loopt ermee naar de kast. Ik wil hem op een knaapje hangen, maar de stof plooit niet mee. Ik buig mij over de jurk, er zit een grote vlek op de zwarte stof. Ik probeer het weg te vegen. Het voelt kleverig en de geur van ijzer vult mijn neus. Op mijn vingers zit bloed. In paniek laat ik de jurk vallen. Impulsief steek ik mijn hand in de kartonnen winkeltas. Ik haal er een plastic tas met daarin iets zwaar. Even weifel ik: het voelt als een grens. Al haar verhalen over haar ploertige echtgenoot. Wil ik wel weten wat ze daarin heeft gestopt? Mijn hand heeft een eigen wil en haalt een koksmes uit de tas. Het is bezaaid met rode bloedvlekken. Zou het hetzelfde bloed zijn als op mijn vingers? Wat is er gebeurd? Ze heeft toch niet? Nee, nee, nee. Oh mijn god. Ik sluit mijn ogen. Mijn opwinding is weg en het is alsof een ijzige hand mijn hart samenknijpt.

‘Richard.’ Onverwachts staat ze achter mij, een huivering gaat door mij heen. Ik draai mij om.
Haar blik gaat naar mijn handen. ‘Hij kwam onverwachts thuis.’ Haar schouders gaan even omhoog. ‘Ik had geen keus. Dat begrijp je toch wel?’
Mijn mond gaat open en dicht, er komt geen geluid uit.
‘Richard?’
Met moeite schud ik mijn hoofd. Bitter gal vult mijn mond.
‘Alsjeblieft?’ Ze loopt naar mij toe en ik stap naar achteren. Mijn benen raken de rand van het bed en ik beland ruggelings op de sprei.
Ze steekt haar hand uit naar het mes. ‘Je begrijpt het toch wel?’ Een glimlach plooit zich om haar lippen.

—-

Wil je geen zondagverhaal missen? Geef dan je emailadres door via het formulier op mijn homepage en ontvang iedere zondagochtend de link naar het nieuwste verhaal.

Wil je jouw naam als boekpersonage in mijn volgende boek? Zie dan hier.

Fijn als je wilt liken en/of delen.

7 reacties

  1. Ben op 19 december 2021 om 10:31

    Jawel, daar is ’t ie weer: de inmiddels beroemde Marceline Twist! En voelt als gerechtigheid, heerlijk!

  2. Nelleke S op 19 december 2021 om 11:18

    Oef, dat had ik niet verwacht, geweldig!

    • Annemarie op 19 december 2021 om 11:31

      Van een erotisch verhaal naar een thriller, spannend!

  3. Bep op 19 december 2021 om 12:25

    Oeps, deze had ik niet verwacht!

    Fijne zondag verder Marceline en alvast
    Fijne Kerstdagen
    .. …… en een
    . …….Zinvol en Gezond
    2022

  4. Marceline de Waard op 19 december 2021 om 14:41

    Dank, Ben, Nelleke, Annemarie en Bep! Fijn dat ik jullie met deze twist kom verrassen! 🙂

  5. Jenny op 29 december 2021 om 13:35

    Hoi, kom er nu pas aan toe…… Maar zo eind aan het eind van het jaar!!!! dat zag ik niet aankomen.

    Goede rustige jaarwisseling en een inspiratiebvol 2022.

    • Marceline de Waard op 29 december 2021 om 16:19

      Dankjewel, Jenny! Fijn dat ik ook jou kon verrassen.

Laat een reactie achter