MIJN BESTE VRIENDIN

‘Evelien?’
De stem heeft iets bekend. Ik kijk op en laat bijna het blad met mijn koffie en tompouce uit mijn handen vallen.
‘Niels? Wat doe jij hier?’
‘Ik woon sinds kort weer in de stad. Ben je alleen? Zullen we samen een tafeltje nemen?’
Hij gaat zitten, nog net zo slank als toen en ik wens dat ik de gebakcorner had weerstaan. Met strak aangespannen buikspieren neem ik tegenover hem plaats .
‘Woon jij nog steeds hier?’
‘Nee, in Amsterdam. Ik kom net uit het verzorgingshuis waar mijn moeder zit en voordat ik terugga moest ik even een kop koffie.’ Ik neem een slokje koffie en verbrand mijn mond. Een opvlieger zoekt een weg omhoog.
Niels doet of hij niks merkt en vertelt over zijn jaren bij Artsen zonder Grenzen. Hoe hij Nederland steeds meer ging missen en besefte dat naast het werk in Afrika er niet zo veel was dat hem en zijn vrouw nog bond. En toen een oude studievriend hem vertelde dat er hier een post voor een huisarts was, voor hem de keus niet moeilijk was.
Hij drinkt zijn koffie en kijkt naar het witte streepje om mijn ringvinger. ‘Weet je, ik heb nooit begrepen waarom je ineens niks meer van mij wilde weten. Waarom je mijn telefoontjes niet beantwoordde.’
‘Wat? Na wat jij gedaan had? Verwachtte je nou echt dat ik dan nog met je wilde praten?’
‘Wat ik gedaan had? Waar heb je het over?’
‘Waar heb ik het over? Schijnheil! Was het lekker met Mariska? Neukte ze beter dan ik? Was dat het?’ De mensen naast ons draaien hun hoofd opzij maar voor een keer kan het mij niets schelen. ‘Mijn beste vriendin. En dan nog geen eens het lef hebben het mij zelf te vertellen.’
Mijn stoelpoten krassen.
Niels pakt mijn pols. ‘Mariska? Ik vond haar vreselijk. Op een dag stond ze voor mijn deur. Ze vertelde dat jij een oogje op Frans had en probeerde mij te versieren. Ik wees haar af en toen is ze vloekend vertrokken terwijl ze riep dat ik daar spijt van zou krijgen.’
‘Wat?’ Ik zak weer neer op mijn stoel. Ik denk terug aan die tijd, Mariska die in tranen vertelde dat ze te veel gedronken had en dat Niels daar misbruik van maakte. Ik kijk naar het spierwitte gezicht van Niels en zie in zijn ogen dat hij de waarheid spreekt.

Jort doet open en in mijn haast binnen te komen, duw ik hem bijna omver.
‘Ze is in de keuken,’ roept hij mij na.
‘Eerst de onderborden, dat zijn die grote met dat gouden randje.’ Mariska vult een rij kristallen coupes met stukjes avocado.
‘Raad eens wie ik zojuist tegenkwam.’
‘Oh, ben jij het. Ik heb nu geen tijd. We geven vanavond een etentje voor Jorts collega’s en hun partners.’ Mariska is een fantastische gastvrouw en geeft regelmatig dinnerparty’s. Party’s waar ik overigens nooit voor uitgenodigd word, ook niet in de tijd dat ik nog met een rechter getrouwd was.
‘Je maakt maar tijd. Ik kwam Niels tegen.’
‘Niels?’ In haar voorhoofd verschijnt een groef.
‘Niels, mijn vriendje in ons eerste studiejaar.’
Mariska kijkt, met haar wenkbrauwen in twee perfecte boogjes, over mijn schouder. ‘Jort, wil jij de tafel dekken? Eerst de grote borden met het gouden randje.’ Ze buigt zich weer over haar coupes van echt Waterford kristal.
De kramp in mijn maag die tijdens de rit hiernaartoe bezit van mij nam, verspreidt zich omhoog.
‘Niels waarvan jij zei dat hij zo fantastisch was in bed.’ Mijn nagels prikken in mijn handpalmen.
‘Oh die.’ Mariska haalt haar schouders op. ‘Hij was je niet waard. Liet zich door ieder meisje lijmen en deed geen eens moeite voor je.’ Ze trekt haar mondhoeken in een glimlach maar haar ogen lachen niet. Na meer dan twintig jaar zie ik eindelijk mijn vriendin in haar ware gedaante. De kramp in mij werkt zich een weg naar buiten.
‘Evelien?’ Mariska ontwijkt mijn hand en verliest haar evenwicht.
Het uiteenspatten van de geslepen kristallen coupes klinkt alsof engeltjes de loftrompet blazen.

—-
MEER LEZEN: Mijn laatste roman ‘Nevels’ is in iedere (online) boekwinkel te koop, te leen in de bibliotheek en te lezen met Koboplus. Nieuwsgierig naar mijn andere boeken? Een overzicht van al mijn boeken vind je op mijn boekenpagina.
SCHRIJFUPDATES: Wil je weten waarover mijn volgende roman gaat? In mijn maandelijkse nieuwsbrief vertel ik hier meer over. Je kan je inschrijven met het formulier op mijn homepage.

Fijn als je wilt liken en/of delen.

1 reactie

  1. ben op 14 december 2025 om 10:48

    Gerechtigheid!

Laat een reactie achter