HOE HET GROEIDE

Een winkel annex café waar je koffie en een eenvoudige lunch kan krijgen, picknickbanken op een rotsige ondergrond, een vervallen cottage en schapen die ongestoord overal tussen lopen. Het is een beeld dat altijd in mijn hoofd is blijven hangen.
Zo ook het afrekenen in het café. Een stel toeristen aan een van de tafels en achter de toonbank een vrouw van middelbare leeftijd met een volwassen jongeman. Haar zoon, dacht ik te lezen in de manier waarop ze hem liefdevol hielp met het afrekenen van de bestelling. Ik meende dat hij zwak begaafd was, het kan ook het geheugen zijn die dit achteraf bedenkt.

Ideale plek
Het is in ieder geval zo’n tien jaar geleden dat we een rondreis over de Schotse Zuidelijke Hebriden maakten en lunchten bij dit café op een van de eilanden. Ik schreef nog niet, een paar jaar terug kwam tijdens het schrijven dit beeld uit mijn geestenkronkels bovendrijven als locatie voor een kort verhaal. Waarom? Ik zou het niet weten, wel wist ik dat het de ideale plek was voor een kortverhaal. Iets met een stugge winkeleigenaresse en een vreemdeling die opeens op een bijna uitgestorven eiland opdook. Concreter werd het niet en ik liet het rusten.

Nieuw Begin
Ik schreef een paar jaar terug een verhaal over ene Jane. Het kreeg een vervolg waarin zij wegvluchtte van haar verleden. Wat kon ik haar beter geven dan een nieuwe toekomst als winkelhouder op dit afgelegen eiland? Ik schreef er twee korte verhalen over en dat was dat. Tenminste, dat dacht ik.

Terugkeer
Later kwam het eiland opnieuw terug, het verhaal was niet af. In mijn hoofd ontstond een Laird die terugkeert naar deze afgelegen plek. Dit gegeven kwam tot volle wasdom en groeide uit tot een verhaal over de nieuwe Laird en de eilandbewoners.
Ook het eiland zelf kreeg een eigen vorm. Aan de bestaande voorstelling voegde ik indrukken toe van andere Hebriden-eilanden. Witte stranden, zwarte rotsen en een Cariben blauwe zee. In schuren verstopte bierbrouwerijen, de reuring rond de aankomst en vertrek van de ferry’s. De openheid en eigenheid van de bevolking. Een novelle zag het licht: ‘Terugkeer’. Zondag 31 oktober komt hij uit met een feestelijke lancering.

Wil je er ook bij zijn?
Stuur voor een uitnodiging een berichtje naar marceline.dewaard@gmail.com
Voor wie er niet bij kan zijn, maar wel het boek wil hebben: je wordt node gemist, maar je kan inmiddels ‘Terugkeer – een Schots eilandnovelle’ hier vooruit bestellen. Na 31 oktober komt hij dan zo snel mogelijk persoonlijk gesigneerd naar je toe.

Wil je geen zondagverhaal missen? Geef dan je emailadres door via het formulier op mijn homepage en ontvang iedere zondagochtend de link naar het nieuwste verhaal.

Fijn als je wilt liken en/of delen.

3 reacties

  1. Ben op 17 oktober 2021 om 09:55

    En zo zijn al die pareltjes aan één ketting terechtgekomen. Ik heb er in delen al van kunnen genieten en straks aan één stuk door! Wat een feest!

  2. Bep op 17 oktober 2021 om 17:54

    Wat geweldig! Het was al genieten, dat gaat dus gewoon verder…….fantastisch Marceline!
    Fijne zondag verder en een mooie nieuwe week!

  3. Marceline de Waard op 17 oktober 2021 om 21:30

    Dank jullie wel, Ben en Bep. Wat een fijne reacties, ik word er blij van!

Laat een reactie achter