EEN LOT UIT DE LOTERIJ

‘Oh, mijn liefste toch.’ Marco wrijft met zijn duim de zwarte vegen onder Beths ogen weg. ‘We hebben het toch goed samen.’
Beth knikt ja, haar gezicht zegt nee.
Marco trekt haar tegen zich aan, zijn lippen liefkozen haar kruin. Het is de derde keer dat de IVF mislukte en Marco wenst dat hij weer een lach op haar gezicht kan toveren. Hij laat zijn kin rusten op haar hoofd en kijkt de tuin in. Het is een juweeltje, Beth is tuinarchitecte en ze kochten dit huis omdat een grote tuin waarin Beth haar passie kwijt kon belangrijker was dan ruime kamers.
‘Misschien lukt het de volgende keer wel.’ Beth tilt haar hoofd op.
‘En misschien ook niet.’ De arts heeft hen aangeraden goed na te denken of ze hiermee wel door willen gaan. Hij legt zijn handen rond haar gezicht. ‘Hé, zullen we er anders eventjes tussen uitgaan?’
Beth haalt haar schouders op.
‘Weet je nog, die vakantie in Schotland?’ Marco geeft niet op. ‘De tuinmanswoning die we huurden bij dat bijna vervallen kasteel?’ Hij glimlacht bij de gedachte aan de fantasieën die Beth had over het leven in zo’n kasteel. En ook op Beths gezicht komt een voorzichtig lachje tevoorschijn.

De volgende dag kan Marco de tuinmanswoning niet meer vinden op de verhuursites. Wel stuit hij op ‘Castle-Lottery’. Het kasteel wordt verloot. Van de vierhonderdvijftigduizend loten van vijf pond per stuk zijn er inmiddels ruim vierhonderdduizend verkocht. Het maximum aantal loten per deelnemer is vijf, dus koopt Marco er vijf. Het nummer van het laatste lot doet hem glimlachen: 310881. Beths geboortedatum. Hij slaat de loten op in zijn computer en besluit niks tegen Beth te zeggen.

Het haar van Beth ruikt naar de Schotse bergen waar ze vandaag doorheen liepen. Marco slaat zijn armen om haar heen. Samen kijken ze door het raam van de verbouwde watermolen naar de konijntjes in het gras buiten.
‘Ik zou hier wel eeuwig willen blijven.’ Beth leunt achterover tegen zijn borst.
‘In deze watermolen?’
‘Nou nee, gewoon, ergens in Schotland. Iets met veel land.’ Ze kijkt omhoog naar Marco. ‘Het lijkt mij zo’n uitdaging om in dit klimaat tuinen aan te leggen waarin het hele jaar door wat groens of bloeiend is.’
‘Zoals de tuinen van dat kasteel bij de tuinmanswoning vorig jaar?’
‘Ja, dat bedoel ik. Kijk, vader haas komt thuis.’
‘Vader haas?’
‘Ja. ’s Ochtends rent hij het bos in en aan het begin van de avond komt hij er weer uit. Volgens mij gaat hij ergens werken en gaat hij nu terug naar zijn gezin.’
Het woord gezin doet Marco verstijven.
‘Ik heb nagedacht, misschien moeten we maar accepteren dat het is zoals het is.’
‘Meen je dat?’
Beth knikt. ‘Ik wil geen droom najagen die misschien nooit uitkomt.’ Haar ogen tasten de zijne af. ‘Zou je het erg vinden?’
‘Ik? Natuurlijk niet, als jij maar gelukkig bent.’ Hij lacht en Beth slaat haar armen om zijn nek.
Marco beëindigt hun kus, hij glimlacht. ‘Zal ik wat koken?’
‘Nee, check jij maar je zakelijke mails.’ Marco heeft een ICT-bedrijf en momenteel zit dat in de lift. Hij klapt zijn laptop open. Beth neuriet in de open keuken en de geur van tijm en knoflook prikkelt zijn neus. Hij leest zijn mails, zijn oog wordt getrokken naar de uitslag van Castle-Lottery. Hij vergeet zijn honger, het winnende lot is 310888. Beths geboortedatum.


VALENTIJNSKOOPJE:  Voor ‘Nevels’ schreef ik twee heerlijke feelgoodromans met een twist: ‘Thuisreis’ en ‘Terugkeer’. In beide verhalen zijn de hoofdpersonen niet meer zo jong. Ze hebben de nodige bagage en krijgen van het leven een tweede kans. Speciaal voor Valentijnsdag bied ik ze je samen aan voor een hartverwarmend lief prijsje: voor € 18,50 komen beide boeken inclusief verzendkosten* naar je toe (*geldig voor Nederland en België, per stuk zijn ze € 12). Als dat geen koopje is om verliefd op te worden: voor de liefde is immers niemand te oud!
De aanbieding bestel je via een e-mail naar: zondagverhaal@gmail.com
op=op

OVER THUISREIS
Haar grootmoeder vertrok eind jaren dertig van de vorige eeuw uit Ierland en niemand sprak er nog over. Eileen is begin vijftig als ze besluit naar Ierland af te reizen om uit te zoeken wat er toen is gebeurd. Haar reis door Engeland en Ierland naar de westkust van het groene eiland wordt een ontdekkingsreis naar zichzelf, naar haar grootmoeder en naar de man met donkere krullen die steeds nadrukkelijker verschijnt in haar dromen.

OVER TERUGKEER
Getekend door het leven keert Dough terug naar het eiland waarvan hij als jongeman bezwoer dat hij er nooit meer een voet op zou zetten. Zijn vader ligt op sterven, tijd om zijn plek als Laird van de Hebridensmaragd over te nemen. De gevoelens van de eilanders zijn gemengd: houden zijn woorden daadwerkelijk een betere toekomst voor het eiland in?

Fijn als je wilt liken en/of delen.

4 reacties

  1. Ben op 11 februari 2024 om 09:27

    Ja, natuurlijk! We gaan all the way. Ik word hier heel vrolijk van!

    • Nelleke Sheldrick op 11 februari 2024 om 14:22

      Ik hoop dat er een vervolg komt?? Het wordt nu juist zo spannend; geweldig!
      Ik woon in Schotland, dus kan me er zo goed in verplaatsen

      • Marceline de Waard op 11 februari 2024 om 19:17

        Zeker komt er een vervolg, Nelleke! Zo leuk dat jij je er zo goed in kan verplaatsen omdat je in Schotland woont. We hebben het er eerder over gehad, en jij woont op zo’n mooi plekje! Het is maar goed dat ik niet jaloers ben aangelegd.

    • Marceline de Waard op 11 februari 2024 om 19:16

      Wat fijn, Ben! Dankjewel dat je dit laat weten.

Laat een reactie achter