DE SCHRIJVER

‘Hoe zou je het vinden als ik een dag minder ga werken?’ Ze zitten in hun favoriete restaurant en vieren dat hij een prijs heeft gewonnen met een kortverhaal.
‘Wat?’
‘Ja, dan heb ik meer tijd om te schrijven.’
‘Wat betekent dat voor ons inkomen en je carrière? Je denkt toch niet dat ik ga inleveren.’ Zij legt haar bestek meer. ‘Man, je hebt één prijsje gewonnen. Wat haal jij je in je hoofd?’
Hij duwt zijn bord weg, een zwaar gevoel overvalt hem.
‘Ik ga even naar de wc.’ Haar stoelpoten maken een krassend geluid.
Hij denkt aan het plezier dat hij als kind had in het schrijven van verhaaltjes. De vrijheid die hij voelde als hij van alles bedacht. Zijn enthousiasme op school over zijn verzinsels en de uren die hij vervolgens op de gang doorbracht omdat hij zijn mond niet kon houden. De meester die hem door de gang sleurde. Zijn vader die hem vertelde dat hij niks te willen had en moest leren luisteren.
Ze komt weer tegenover hem zitten. ‘Ik dacht als jij nu …’
Hij ziet haar lippen bewegen en bedenkt hoe hij haar altijd haar zin geeft.
‘Ik moet helemaal niks.’ Hij brengt zijn gezicht dicht bij het hare. ‘Waarom ga jij niet meer werken?’
Ze steekt haar kin naar voren. ‘Dat bepaal ik zelf wel.’ Haar ogen gaan het gevecht aan met de zijne.
‘Precies.’ Hij kijkt haar net zo lang aan tot ze haar ogen neerslaat. Het zware gevoel verdwijnt. ‘Ook nog een wijntje?’

Twee jaar later slaat zijn eerste roman over de intense liefdesrelatie van een introverte man met een opblaaspop in als een bom. De recensies liegen er niet om:
“Het is bijzonder hoe goed De Schrijver zich inleeft in deze hoofdpersoon. Hij heeft er een echt mens van gemaakt en geen karikatuur.”
“Het gegeven is triest maar humaan geschreven. De Schrijver breekt hier iets mee open.”
Met de verkoop komen ook de reacties van zijn omgeving op gang. Buren willen advies over hoe een opblaaspop hun seksleven een nieuwe impuls zou kunnen geven, collega’s maken hem uit voor pervers en vrienden laten hem en zijn vrouw links liggen. Hij haalt zijn schouders erover op tot op een dag zijn vrouw over haar toeren thuiskomt. ‘Waarom moest jij zo nodig dit achterlijke boek schrijven? Ik heb geen leven meer.’
‘Achterlijk boek? Je hebt de recensies toch gelezen?’
‘De recensies? Wat kunnen die mij nu schelen. Iedereen lacht mij uit en lult achter mijn rug. Vandaag hoorde ik op kantoor zelfs fluisteren …’ haar vingers maken aanhalingstekens in de lucht terwijl ze dit laatste woord uitspreekt, ‘…dat er vast iets heel erg mis met mij is waarom jij het met een opblaaspop doet.’
‘Laat je niet zo op de kast jagen. Jij weet toch wel beter?’
‘Is dat zo? Man, je kijkt nog amper naar mij om. Ik ben het zat. Voor mij is het over en uit.’
‘Wat?’ Niet-begrijpend kijkt hij haar aan.
Ze is onverbiddelijk en niet lang daarna zetten ze een punt achter hun huwelijk.

Hij neemt ontslag en sluit zich op in een flat driehoog achter. Een jaar later slaat hij terug met zijn pen. Zijn roman waarin hij het onsmakelijke gedrag van zijn omgeving fileert, is zo mogelijk een nog groter succes dan zijn eerste boek. En dit keer ontvangt hij niet alleen lovende recensies, maar ook uitnodigingen voor talkshows op tv.
Weer komen de tongen los. Hij krijgt berichten van vrienden van wie hij al een jaar niks gehoord heeft, oud-collega’s willen met hem lunchen en op een dag staat zijn ex voor de deur. Zijn wenkbrauwen raken zijn verdwenen haargrens. ‘Wat doe jij hier?’
Ze lacht. ‘Ik vroeg me af hoe het met je is. Heb je zin om wat te gaan drinken?’
‘Waarom?’
‘Nou, gewoon. We hebben elkaar zolang niet gesproken en we hadden altijd toch iets heel bijzonders.’
‘Iets bijzonders? Laat me niet lachen.’ Hij doet de deur dicht.

En op de dag dat hij van zijn uitgever een voorschot ontvangt voor een derde roman zegt hij de huur van zijn flat op. Hij laadt de weinige bezittingen die hij heeft in zijn auto en vertrekt naar Frankrijk. Op de passagiersstoel naast hem prijkt een naar zijn wensen gemaakte sekspop.

Uit: Schandalig en nog meer zondagverhalen.

—-

Wil je geen zondagverhaal missen? Geef dan je emailadres door via het formulier op mijn homepage en ontvang iedere zondagochtend de link naar het nieuwste verhaal.

Fijn als je wilt liken en/of delen.

8 reacties

  1. Ben op 3 oktober 2021 om 08:40

    Ha ha heerlijk! Ik zie het helemaal voor me, wat een mooi verhaal. Het is bijna een samenvatting van een roman. Opeens is de zondag niet meer zo grijs en nat….

  2. Conny Hoogendoorn op 3 oktober 2021 om 11:34

    “Zijn wenkbrauwen raken zijn verdwenen haargrens” zag ik voor me.
    Ik denk dat iedere schrijver zich hierin herkent! 😘

  3. Annemarie Steenbergen op 3 oktober 2021 om 12:58

    Heerlijke humor. Genoten! Fijne zondag!

  4. Louise Jonkman op 3 oktober 2021 om 15:56

    Op een dag wordt je wakker en trek je je eigen plan.
    Volg je passie en dromen en zie wat ervan komt …
    Mooie les ligt besloten in dit fijne verhaal met hilarische ontknoping.

    Zondagochtend is Marceline lezen en genieten in bed.
    Dankjewel!

  5. Nelleke op 3 oktober 2021 om 17:08

    Geweldig, zie het helemaal voor nme!!

  6. Marceline de Waard op 3 oktober 2021 om 18:52

    Ben, Conny, Annemarie, Louise en Nelleke: dank jullie wel voor de heerlijke reacties. 🙂

  7. Joseph Roelands op 4 oktober 2021 om 07:04

    Deels herkenbaar.
    Over de reacties waar je (of je partner) voor ‘vreest’ als je erotische scenes
    schrijft in je boek.
    Leuk einde ook – al prefereer ik om bij mijn vrouw te blijven! 😉

    • Marceline de Waard op 5 oktober 2021 om 06:50

      Leuk dat je er deels in herkent, Joseph. Je vrouw is daar vast ook blij mee. Dank voor je reactie.

Laat een reactie achter