Wonderlijk hoe weinig tastbaars er overblijft van een heel leven. In de ferryhaven zet Dough zijn bijna gewichtloze rugzak bij zijn voeten. In de verte dobberen boten aan hun boei en met het zilt van de zee in zijn neus verandert het geroezemoes van de stad achter hem in een betekenisloos gedreun. De ferry komt…

Lees meer

‘Doughie komt thuis.’ Coiras wangen blozen zo dat ze geen dag ouder lijkt dan haar kleindochter die iedere zaterdag aan haar hand meekomt naar Jane’s winkel.‘Wie is Doughie?’ Jane woont nu ruim twintig jaar op het eiland en was er van overtuigd dat zij iedereen kende.‘De zoon van Big Mac, dat weet je toch wel?’‘Jullie…

Lees meer

‘Ik geloof mijn oren niet.’ Marianne, Dough’s secretaresse en al dertig jaar zijn rechterhand, kijkt op van haar bureau. Ze oogt alsof hij zojuist vertelde dat het water in de Amstel is veranderd in Schotse whisky.‘De Japanners bieden een goede prijs. Ik heb er vertrouwen in dat zij de zaak goed voortzetten. Ze nemen ook…

Lees meer