‘Waar heb jij verdomme de hele nacht uitgehangen? Voordat ik de kans krijg mijn sleutel in het slot te steken, rukt Andreas de voordeur open. Zijn ogen zijn rood, zijn huid grauw. ‘Ik was eten bij Gabriëlla. Het werd te laat voor de trein terug en ik ben blijven slapen.’ Met mijn rug tegen de…

Lees meer

‘Gefeliciteerd.’ Gabriëlla geeft mij een zoen op iedere wang. ‘ Ik zal maar niet vragen hoeveel lentes, zelf ben ik de tel kwijtgeraakt na negenendertig.’ Ik lach naar Andreas’ zus. ‘Je ziet er geen dag ouder uit dan negenendertig.’ ‘Niet liegen.’ Ze duwt een lok van haar grijze haar achter haar oor en vlijt zich…

Lees meer

‘Hoe moet het nu met Dottie?’ zeiden de mensen op de begrafenis tegen elkaar. ‘Ze was zo verknocht aan Jaap, haar leven draaide om hem.’ ‘Het zal voor jullie ook niet meevallen,’ zeiden de mensen tegen Dottie’s dochters. ‘Geen vader meer en dan de zorg voor jullie moeder naast een baan en een gezin.’ ‘Wat…

Lees meer

Mijn telefoon zoemt. Een appje van Lucas, een duimpje en een zoen. Het haalt mijn plotselinge twijfel weg, natuurlijk wil ik de waarheid in de ogen van Hans zijn dochters zien. Zullen ze zacht en warm zijn zoals die van Hans of zullen ze die speciale mengeling van pijn en behoedzaamheid hebben die ik ’s…

Lees meer

‘Als jij vindt dat je Hans zijn dochters moet zoeken, doe je dat toch.’ Lucas pakt de pepermolen en draait er kwistig oplos boven de pan. Hij roert en de zoetkruidige geur van verse tomatensaus vult de keuken. ‘Hans wilde geen contact meer met ze, is dat dan geen verraad?’ ‘Dek jij de tafel even.’…

Lees meer

‘Het is een rekening die ik u alleen kan uitbetalen als u samen met uw man komt.’ De bankier spreidt verontschuldigend zijn handen. Levenloze ogen doemen op in mijn gedachten. Gal vult mijn mond. ‘Hij is opgehouden en heeft mij gevraagd het geld vrij te maken. Misschien komt hij helemaal niet naar Guernsey.’ Ik sla…

Lees meer